Wifi in McDonald’s

Of ik niet vergeten was mijn stuk in te leveren voor de vakantie. ‘Nee hoor’, zei ik monter. ‘Ik ben er net mee bezig’. Dat klopte. Ik zat voor de tent, of eigenlijk ernaast, in de volle zon. Dat was de enige plek waar ik Wifi kon ontvangen op die leuke camping in het Zuid-Westen van Frankrijk.
Op onze volgende stek kon WiFi ontvangen alleen maar bij de receptie, en omdat daar iederéén overdag op zijn telefoon zat te koekeloeren, toog ik vaak ’s ochtend vroeg met onder mijn ene arm de WC-rol en onder de andere arm mijn laptop richting uitgang. Eenmaal op het bankje duurde het nog vijf minuten voor de mailpagina was geopend.
De freelancer en internet en vakantie. Het blijft een irritante driehoeksverhouding. Want als dat internet er wel is, dan kun je het niet laten om om de haverklap je mail te checken, te beantwoorden of zelfs nog even snel een opdrachtje aan te nemen. En als er geen internet is, dan ben ik ook nerveus. Vooral als ik heb beloofd nog ergens naar te kijken of -erger nog- iets in te leveren.
Ieder jaar neem ik me voor om echt, echt alles op tijd af te hebben, de afwezigheidsmelder aan te zetten en de boel de boel te laten. Maar ieder jaar zit ik toch weer op onmogelijke plekken op onmogelijke tijden stukjes te tikken, commentaar van geïnterviewden te verwerken of te telefoneren.
Ooit geprobeerd een verhaal van twaalfhonderd woorden te tikken op een Frans toetsenbord? Of in Californië te proberen in Nederland iemand te bellen die zegt om elf uur op kantoor is? Of in een klam hok van een internetcafé in Kroatië correcties door te geven, terwijl man en kroost zich om beurten komen beklagen over je internet- danwel werkobsessie.
McDonalds is in veel gevallen de ultieme redding. Ik heb er zelfs vanaf de camping een autoritje van een uur voorover. Wat je er ook van mag vinden, in McDonalds is het altijd koel, er is altijd best goeie koffie en er is altijd WiFi. Man blij, ik blij en vooral kinderen blij. Dag weer goed.
Grote kans dus dat als ik je mail de komende drie weken, dat dan gebeurt vanuit een McDonalds. Of dus vanaf een campingreceptie, of een andere rare plek. Want dat werk loslaten, dat gebeurt denk ik nooit.