Wat ik heb geleerd van De Westkrant: Krantje maken 2.0

Als ik door mijn stadsdeel Amsterdam-West fiets, zie ik het nieuws overal. Een nieuwe winkel die op het punt van openen staat, een omgevallen verkeersbord of een gek briefje waarachter een verhaal schuil kan gaan. Nou ben ik een zeer gewaardeerde medewerker van Het Parool, maar die krant heeft minder plek voor nieuws uit de buurten. Dat is niet erg, dat is een keuze van de krant. En tegelijk een mooi gat om in te springen.

Ik dacht: ‘Ik schrijf gewoon een leuk blogje over de buurt, met iedere dag een stukje.’ Binnen vijf minuten had ik een Tumblr-site gemaakt en nog eens vijf minuten later een Facebookpagina met de titel Het Beste van West. En toen zei Richard Mooyman, een van mijn collega’s op kantoor, dat hij wel wilde meedoen. Richard vond Het Beste van West maar een stomme naam en sindsdien heten we De Westkrant.

Via het mentorenprogramma van de FLA kon ik Piet Bakker krijgen. Piet is betrokken bij het project Nieuwslokaal van Persinnovatie. Zelf maakt hij iedere dag De Orkaan, een regionieuwssite voor de Zaanstreek. “Een uurtje werk per dag”, zo verzekerde hij mij. Piet leerde mij trucjes met Tweetdeck en hoog komen in Google. En -toevallig- organisserde Persinnovatie ook nog eens een Masterclass voor de hyperlokalen.

We leerden nog meer trucjes, maar vooral leuk was dat we er andere lokalo’s ontmoetten. Extra gespitst waren we op de enorme aantallen bezoekers die de collega’s van Den Haag Direct en Tilburg.com elke dag genereren. En dan die mevrouw uit Prinsenbeek met haar 30.000 unieke bezoekers per maand. Prinsenbeek heeft 11.000 inwoners.

Ons werd ook meteen de moed in de schoenen gepraat. Aan content komen, dat zou echt het minste van onze problemen zijn. Aan geld komen, dat zou toch echt veel lastiger zijn. Daar zaten we dan met onze mooie plannen en journalistieke ambities. “Anders blijft het gewoon een leuke hobby.”

Tumblr werd Wordpress en we lieten een logo maken. Investering, totaal € 2000,- en bakken met tijd. Tijd die niet alleen opging aan stukken schrijven, maar ook aan ´toch nog even snel een fotootje maken’ of luisteren naar de vergaderingen van de Stadsdeelraad, gesprekken met potentiële schrijvers en koffiedrinken met mensen die ons eventueel zouden kunnen helpen. Wat ook heel veel tijd kostte was het schrijven van een subsidie-aanvraag voor het Buurtmediafonds.

Wat het heeft opgeleverd?

Tot nu toe nog niets.

Of toch wel?

Nou ja, die fijne onderwijsklus van twee maanden aan de HU bijvoorbeeld, waarbij ik regionaal krantje ging maken met studenten. En nadat wij Paulien Willems van Slowbiking.org om raad vroegen bij de promotie (daar is die vrouw geweldig in), schakelde zij ons weer in voor de communicatie rondom haar project. Richard -die tegenwoordig heel erg goed is met WordPress- heeft een opdracht binnen om een site op te pimpen.

Heel erg journalistiek. 2.0: laten zien wat je kunt en daarvoor dan andere klussen terugkrijgen. Ofwel: de inkomsten komen van de hoek waaruit je ze niet verwacht. Voor volgend jaar wil ik daarvan nog wel meer. Maar toch ook adverteerders graag, en heel, heel veel publiek. Maar voorlopig blijft het een hobby. Of wacht: was dat toch ook niet mijn werk?

?DSC_1117