Verdien ik wel genoeg?

“Jij hebt dan zeker een man die voor het inkomen zorgt.” Pardon? “En het is wel fijn hè, dat je niet fulltime werkt?” PARDON? Het waren twee vooroordelen én een klap in mijn gezicht. Want ik was eigenlijk best trots op mijn vorig jaar behaalde jaaromzet van € 50.000. Genoeg -tenminste, dat denk ik altijd- om prettig economisch onafhankelijk te zijn. Maar deze opmerking reduceerde mij in de ogen van mijn gesprekspartner tot bijklussende huisvrouw met een beroep dat blijkbaar niet in een heel hoog aanzien staat.
Mijn gesprekspartner was een IT-consultant die zei veel in opdracht te werken voor de overheid. Een uurtje-factuurtje man, die zichzelf acht uur per dag à € 80 verhuurt aan een ministerie en daar dus bijna € 700 per dag voor vangt. En dat tweehonderd keer per jaar, brengt hem op bijna anderhalve ton. En dan zit ik met deze schatting waarschijnlijk nog aan de bescheiden kant.
Het borrelgesprek, dat overigens plaatsvond na het Grote Zzp’ersdebat en dat was georganiseerd door PvdA Tweede Kamerlid Mei Li Vos, ging over de vraag of er voor ‘ons’ als zzp’ers nu meer gezorgd moet worden door de overheid dan zij nu doet. Ik bleef vooral zitten met de vraag: verdien ik wel genoeg?
De consultant hield mij voor dat ik voor die € 50.000 lang niet alle faciliteiten zoals een arbeidsongeschiktheidsvoorziening, een degelijk pensioen en vakantiegeld kon hebben als een werknemer in loondienst. Dus mijn omzet, wilde ik een beetje ‘op niveau’ verdienen, zou toch zeker het dubbele moeten zijn.
De vakbond heeft de rekensom ook wel vaker gemaakt, en die is inderdaad niet vrolijk stemmend. Maar de vraag rijst óf wij inderdaad wel precies dezelfde faciliteiten als werknemers zouden wíllen. ‘Onze’ Ana Karadarevic, die deelnam aan het debat, was daar duidelijk over. “Als freelancer lever je in, maar je krijgt er heel veel voor terug: vrijheid.” En dus ook de vrijheid om te kiezen voor een pensioenfonds of een arbeidsongeschiktheidsverzekering.
Overigens heb ik die uurtje-factuurtje meneer wel uitgelegd dat in dat hoge uurtarief ook een voorziening zit voor dat hij -mocht het onverhoopt voorkomen- eens zonder werk zou komen te zitten. Want is een opdracht bij die éne klant afgelopen, dan droogt de geldstroom ook meteen op. Ik ken voorbeelden van zijn soortgenoten voor wie na twee jaar zonder werk de bijstand wacht. Ik tik dan nog fijn verder voor mijn andere zes opdrachtgevers.

(eerder verschenen op de website van de FreelancersAssociatie, www.fla.nl)