O nee! de man in de straat!

O help, we gaan toch geen gewone mensen interviewen hè?! Waarom voxpoppen zo leuk is.

Met twintig jaar ervaring in de journalistiek, zou ik me er eigenlijk te goed voor moeten voelen. Voxpoppen, mensen interviewen op straat, dat is iets dat redacties aan stagaires overlaten. “Doe jij dat?”, vroeg een bevriende doorwrochte stukkenschrijver laatst. Ze kon haar afkeer nauwelijks verbergen. “Uh ja, ik doe dat toch nog best vaak”, antwoordde ik, een beetje beschaamd.

En na een ochtendje mensen in het tuincentrum bevragen wat ze deze zomer gaan doen met hun tuin, kan ik nu ook eindelijk uitleggen dat ik voxpoppen eigenlijk hartstikke leuk vind. Niet iedere dag, want natuurlijk zie ik er ook tegenop, tegen het mensen op straat vragen naar hun mening over de BTW, hun shopgedrag of -zoals laatst dus- welke plantjes ze voor hun tuin hebben gekocht en waarom.

Ik ga er namelijk heen met de gedachte dat iemand die daar niet van gediend is, je gaat uitschelden. Of op z’n minst gaat vragen waar je je mee bemoeit. Maar eenmaal bezig, is bijna iedereen aardig.

Dat komt natuurlijk doordat ik dan mijn allerontwapenendste glimlach opzet. Maar ook, denk ik, doordat de gemiddelde voorbijganger eigenlijk helemaal geen hekel heeft aan journalisten. En negen van de tien keer vinden mensen het hartstikke leuk om in de krant te komen. Voor mij is eens een keer wat anders dan dat eeuwige gezeur van veeleisende BN’ers, wetenschappers en andere bobo’s over inzage vooraf en onderhandelingen over teksten daarna.

En de gemiddelde voorbijganger vertelt gewoon graag. Je hebt dus bijna altijd een leuk gesprek, of krijgt als mensen samen zijn, een kort inkijkje in huwelijken of ouder-kindrelaties.

Het lekkerste gevoel heb ik eigenlijk als als het klusje is geklaard. Als je leuke mensen hebt gevonden en een stukje kunt tikken naar aanleiding van een gewoon, niet zo’n ingewikkeld gesprek. Als iedereen dan nog leuk op de foto staat, is zo’n Voxpopsessie eigenlijk een lekker klusje voor tussendoor. Niks om je voor te schamen.