De hulp

Al een tijdje zit ik te piekeren over hoe ik mijn huis schoon moet houden. Ik heb er zelf geen tijd voor/geen zin in en ik ben er ook niet goed in. “Neem een werkster”, zou je zeggen. Die had ik.

Gedurende de tijd dat ik een werkster had, heb ik me regelmatig verdiept in het businessmodel van het thuispoetswezen. Het lijkt zo makkelijk. Iemand komt een keer per week twee uur schoonmaken. Ik heb een vrij concrete opdracht: maak badkamer en wc schoon, gasfornuis, aanrecht en buitenkant keukenkastjes en de vloeren. Rondslingerende was gooi je in de wasmand.Tot mijn grote frustratie gebeurde dat niet goed. Of gewoon niet.

Ik probeerde getypte lijstjes, in het Engels en in het Nederlands. Ik probeerde regelrechte bevelen en ik probeerde goede gesprekken. Of ik liet mijn man het zeggen. Maar niets hielp.

Ik kwam dan thuis en vond alle vieze was keurig netjes weer opgevouwen op het bed, maar de WC stonk nog een uur in de wind. Of er was helemaal niets gebeurd en bij navraag bleek de werkster ziek, zwak of misselijk.

We hadden Mabel. Na wat onenigheid over het vullen van de vaatwasser, wat ze weigerde, gaf ze zonder aankondiging haar sleutel door aan ‘sister’ Serenity. En die gaf hem vervolgens aan Patience. Die vulde de vaatwasser wel, maar nam altijd haar peuters mee als ze kwam poetsen. Ze stopte toen ze zwanger was.

We vroegen wat rond en toen kwam Poppy. Ze had uitstekende referenties, van BN’ers zelfs. Ze is de ster in schoonmaakland. Maar besteedde veel werk uit aan ‘dochters’ die een stuk mindere godinnen zijn. Ik meende op een gegeven moment te kunnen aflezen wie van de dochters er was geweest, aan de manier waarop de vuile was was opgevouwen.

De laatste heb ik uiteindelijk in een vlaag van daadkrachtigheid de wacht aangezegd, toen ik na de vakantie thuis kwam en het geld weg bleek maar de douchevloer nog plakkerig en de gootsteen vol koffiedrab. Ze probeerde de zaak nog te redden door te zeggen dat ze de week erop wel gratis zou komen.

Hoe veel sleutels van mijn huis inmiddels in omloop zijn, geen idee. Wat ik wel weet is dat morgen de slotenmaker op bezoek komt en voor € 300 nieuwe sloten op de deur gaat zetten. Van dat geld kan iemand dertig uur komen poetsen.

En nee, een tientje per uur is niet onderbetaald. Volgens de Regeling Dienstverlening aan Huis mag je een werkster bruto minimumloon (€ 9,07) betalen als ze korter dan drie dagen per week bij je is. Bovendien is het niet zwart, want volgens diezelfde regeling moet de werkster zorg dragen voor de afdracht belasting. En als de hulp zzp’er is, krijgt ze ook nog zelfstandigenaftrek.

Of deze dames dat deden, dat weet ik niet. Daar heb ik eerlijk gezegd nooit naar gevraagd, net zo min als naar hun verblijfsvergunning. Maar wie doet dat wel? Het is namelijk een schimmige business, dat thuispoetswezen.

Ik zoek dus -kortom- een nieuwe hulp, wie zich meldt mag mijn nieuwe sleutels hebben.